l Brief aan meneer P. – Els van Dinteren
Close

Brief aan meneer P.

Assen, enige tijd geleden

Beste meneer P.

Natuurlijk kennen we elkaar al heel lang. Het is wel vreemd dat ik altijd naar u kom -of mag ik nu eindelijk jij zeggen? –  en dat er nooit een tegenbezoek is geweest. Misschien hoort dat ook niet. De vraag of het wel of niet hoort heeft nooit gespeeld in onze langdurige relatie. Vandaag, bij mijn bezoek telden we even de jaren: het zijn er wel dertig. Het gaat niet om vriendschap of een band tussen goede bekenden, maar om een relatie tussen tandarts en patiënt. Jij staat terwijl je je werk doet en ik lig er plomp verloren bij, niet van harte moet ik je helaas bekennen, beste meneer P. Er was een tijd dat ik iets minder gevoelig was, wat betreft de pijn; de laatste jaren zijn gevoeliger geworden. Dat neemt niet weg dat er ook altijd een aardige opmerking gemaakt werd en je me af en toe gerust kon stellen. Terughoudend dat wel, maar meestal heel vriendelijk of zelfs grappig.

Het was een aangename en vertrouwde relatie, zonder dat er ooit een therapeut aan te pas hoefde te komen. Wel bleef ik al die jaren bang voor je. Maar daar hebt je vast niet onder geleden.

Begin jaren negentig, ik was bij je ‘op bezoek’ en ging -zoals gebruikelijk- in de horizontale positie. Het was de jaarlijkse controle en er werd rustig gesproken, vooral door jou. Ik lag met mijn mond open toen je plotseling vroeg: “En…waar gaan we heen met vakantie?” Lieve meneer P. je kunt je misschien voorstellen, ik was nog redelijk jong (jij ook) en in de bloei van alles wat er te bloeien viel. Wie stelt je nou zo’n vraag? Jij! Natuurlijk had ik mijn antwoord klaar, ware het niet dat je mijn mond openhield en vervolgens de praktijk van boren, vullen en plamuren in werking zette. Ik dacht nog: “Dat mag jij zeggen, ik volg je wel”, maar zover is het nooit gekomen. Bij het volgende bezoek wisselden we onze vakantie-ervaringen kort uit. We hadden het beiden erg plezierig gehad.

Vandaag namen we afscheid. Je keek nog een keer zorgvuldig en vroeg iets over mijn ‘pijnbeleving’. Ik reageerde: ‘Mooi woord pijnbeleving’. Die beleving viel mee. Je zei dat het met de stand van zaken nog wel een tijdje goed zal gaan. Een geruststellende gedachte.

Nu ga ik op zoek naar een nieuwe meneer P.  Dat wordt een hele klus! Je kunt niet overal zo vertrouwd horizontaal gaan…

 

© Els M.M. van Dinteren

Delen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Inhoud is auteursrechtelijk beschermd!