l Heksenzang – Els van Dinteren
Close

Heksenzang

Drentse herfst, voorzien van een laaghangende mist, geeft een zacht maar niet onaangenaam gevoel van melancholie. De heide uitgebloeid, bloemen vervallen en blad dat zacht ritselend van de bomen valt. Het bospad kleurt fel oranjebruin. De geur van de houtkachel met stoofpeertjes in port geeft een extra dimensie aan het decor.

Ik lees Macbeth van Shakespeare in een van de vele Nederlandse vertalingen, makkelijk te vinden op Internet. Eerder, veel eerder, zag ik Macbeth als opera van Verdi. Zonder probleem haal ik de beelden tevoorschijn. Nu is het mijn zelfgecreëerde decor, dat minstens eenzelfde sfeer weergeeft. Hooguit zonder geroezemoes van een overvolle concertzaal.

De Verdi-opera Macbeth bevat drie cd’s, opgenomen in Italië in 1969, met in die tijd beroemde operazangers. Om de opera goed te volgen lees ik de korte beschrijving. Nu kan het ‘project’ starten. Ik luister/lees de eerste acte. Af en toe volgt een korte onderbreking om de kachel bij te vullen, koffie te maken en iets te eten. Het geheel duurt ruim twee uur met hoogte- en dieptepunten van vriendschap, liefde, voorspelling, strijd, macht, geweld, verraad, moord en angst. De dramatische zwanenzang, bijna aan het eind: Piëtà, Rispetto, Amore klinkt met een niet te overtreffen diep verdriet. Het oude verhaal staat nog overeind. Ik besluit na afloop even te klappen; blij dat niemand het kan zien.

Luister naar de heksen: ze voorspellen en waarschuwen de machtswellustigen, prinsen en koningen.

Een zelfgecreëerde voorstelling in het boshuis, zonder publiek, in nadagen van Trump, de vleugellamme Uil van Minerva en de hilarische plons van Baudet.

Hoezo gesloten theater? Theater ligt voor het oprapen.

@ els van dinteren

Delen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Inhoud is auteursrechtelijk beschermd!