l Vooruitzicht – Els van Dinteren
Close

Vooruitzicht

Vanwege de weersverwachtingen voor de komende dagen moest ik mijn grote olijfboom inpakken om hem vorstvrij te houden. Een oud dekbed, een ganzendons -waar na vele jaren huwelijk de warmte was uitgetrokken- kwam in aanmerking om nu als bomenjas te dienen. Zorgvuldig rond de stam wikkelen, dan met bobbeltjes plastic afdekken en met touw vastzetten: het lukte! Daarna spoedde ik me naar binnen om in alle warmte het slechte weer af te wachten.

Inmiddels was ARTE begonnen met een urenlange serie over het leven van Henry VIII: tientallen acteurs speelden -zoals alleen Engelsen dat kunnen- zijn leven, in prachtige gewaden, in diverse bakstenen kastelen, op strijd- en toernooivelden, op prachtige paarden en natuurlijk met mooie, bevallige kasteelvrouwen die voor een kleurig decor dienden.

Af en toe kwamen zeergeleerde dames en heren historici in beeld voor een leerzame interval: naast aanvullingen in de gecompliceerde historie werden goed bewaarde brieven en notities in middeleeuws Engels voorgelezen. Ze hadden er zichtbaar zin in. Een blik in de oude archieven met stapels goed geconserveerde boeken leerde, dat er in vroegere tijden al goed en veel werd geschreven en gedocumenteerd. Dat er zoveel bewaard is gebleven en weer tot leven gebracht werd: het was een wonder en een lust voor het oog. Maar het verhaal was natuurlijk ook wreed: Slagerij Tudor had het altijd druk. De koppen rolden, zoals we het nog nooit eerder gezien hebben.

De laatste beelden doofden rond middernacht: het einde van Henry VIII was daar. Eindelijk tijd om te gaan slapen. Dat lukte natuurlijk niet. Ik dacht na over het leven van een wrede man, die zijn hele entourage meesleepte in zijn woedeaanvallen en vernietigingsdrift. Het komt vaker voor.

Om 3.59 uur zette ik de radio aan om naar het nieuws- en weerbericht te luisteren: ik wilde weten hoe het met de vorst gesteld was, en met sneeuw en ijzel. Maar er kwam geen nieuws, dat is niet nodig om 4.00 uur in de nacht, dan luistert er waarschijnlijk toch niemand. Wat er wel kwam… ?
Schubert D. 960, rechtstreeks uit de hemel gevallen en niet gestoord door windkracht 8 of meer. 23 minuten lang luisteren naar hemelse muziek, midden in de nacht, ongevraagd, gratis aangeboden door het programma ‘In de nacht’. Wie regelt er zoiets voor mij?

Natuurlijk had ik stiekem naar buiten gekeken: er was nog helemaal geen sneeuw te zien, wel hoorde ik de knoertharde wind langs mijn slaapkamerraam. Inmiddels had ik trek gekregen in een ontbijtje. Waarom niet? Thee, warm broodje en dan weer proberen de slaap te vatten.

De verwarming ging een paar graden hoger, de thee trok rustig en het warme broodje met marmelade smaakte voortreffelijk. Net voor negen uur ontwaakte ik uit mijn korte slaap: A.L. Snijders kletste wat rond met Niels over zijn kapotte verwarming en las uiteindelijk zijn ZKV voor.

Tijd om op te staan, tijd om iets te schrijven. Hierbij dus…en laat dat dikke witte tapijt maar komen. Ik ben er klaar voor!

 

 

© els van dinteren

Delen

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Inhoud is auteursrechtelijk beschermd!